Vakit gece, sesizce oturuyorum koltukta,
Camdan sızan rüzgarın, sakinliği kadarım,
Hiç konuşasım yok, ruhum sanki boşlukta,
Duvardaki saatle beraber, sensizliği sayarım..!
Dedim ya, hiç konuşasım yok, tuhaf bir hal,
Öylece kala kalmış, tek noktada gözlerim,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Yorumunuz için teşekkür ederim. Bahsettiğiniz üstadların yırtıp attığı kağıt olamayız. ALLAH CC u gam gani rahmet eylesin onlara.
Tebrik ederim. Kaleminiz hiç tükenmesin.
necip fazılı andıran bir kafiye ustalığı, ve rahmetli sezai abinin kelimelerinin ruhu sinmiş mısralara... tebrik ederim şair...
Yorumunuz için teşekkür ederim. Bahsettiğiniz üstadların yırtıp attığı kağıt olamayız. ALLAH CC u gam gani rahmet eylesin onlara.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta