Karanlık çökünce, el ayak çeker
Kurdu kuşu yuvasında, uykuyu bekler
Ansızın kapıda, tıkırtı sesler
Gecenin hayrıymış, gelen misafir.
Ara kapıyı açınca, gülen yüzü ile
Karşılar ev halkı, tatlı sözü ile
Ocak harlanıyor, sönmez közü ile
Başımın tacıdır, gelen misafir.
Sorulmaz ki asla, nereden çıktın?
Demezler kimseye, canımı sıktın.
Sanki gurbet elde, bendimi yıktın
Hızır gibi yetişti, gelen misafir.
Karnı açsa, sofra ortaya konur
Bulgur aşı varsa, en büyük onur
Aç değilse çay, kahve de bulunur
Berekettir eve, gelen misafir.
Yün döşek serilir, karyolanın başa
Köşektaş bakmaz kusura ve yaşa
Böyle davranmazsan, yaşama boşa
Gönül kapısını, açan misafir.
Kayıt Tarihi : 10.2.2026 16:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!