Gece değil, hasretin iniyor üzerime bir tül gibi,
Sadece acı değil; bir azap, damlıyor kalbime sicim gibi.
Tek bir isteğim var: Sana gelmek sadece,
Ya da sen çıkıp gel bu kapıya, bir daha gitmeyecekmişçesine.
Bitsin artık, bu bilinmezlik, uzayan bu kör karanlık,
Fısıldasam kulağına: "Kal bu gece, gitme hiç, dur artık."
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta