Gece çökerken şehre, sessizce yanar içim,
Aklımda o gözlerin, o tanıdık güzel biçim.
Her köşe başında sen, her adımda bir sitem,
Seni benden koparan, bu vakitsiz bir dönem.
Sensizliğe isyan ettim, her gece dertle doldum,
Kendi ıssız dünyamda bir başıma mı kaldım?
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta