Gece çökerken şehre, sessizce yanar içim,
Aklımda o gözlerin, o tanıdık güzel biçim.
Her köşe başında sen, her adımda bir sitem,
Seni benden koparan, bu vakitsiz bir dönem.
Sensizliğe isyan ettim, her gece dertle doldum,
Kendi ıssız dünyamda bir başıma mı kaldım?
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta