Gece bana kaldı, sokaklar suskun,
Bir ben varım bir de içimdeki yorgun.
Dumanı üstümde hayallerimin,
Her nefesimde biraz daha sorgun.
Kırıldım ama ses etmedim kimseye,
Gülüşlerim borç, dertlerim peşin.
Kalbim sürgün yemiş bu şehirden,
Ama umut hâlâ direniyor içimden.
Bir sigara, bir düşünce, bir de sen,
Hepsi yarım, hepsi eksik.
Ama bil abi/abla, bu adam düşse de
Yenilmeyi hiçbir zaman öğrenmedik.
emre gök
05:46
29.01.2026
Kayıt Tarihi : 29.1.2026 05:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!