Hiç birşey bozulmamıştı
saplamakla meşguldü köklerini
tam orta yerinde
görülebilir haliyle
gizlice sancıyan yaralara inat
kıpraştırırdı sancıtanları içten içe.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Ne zoru var bu geceler sevenlerle bilmem..Hep güneşin soğumasını bekler sancısını artırmak için.. Kiminin penceresinden dilim dilim sızar ışık kiminin kapısından bile geçmez.. Aşkın arka sokaklarındaydım şiirle..Ve hüzne bulaştım..
Kalemi kutluyorum...İçtenlikle....
Ve akıl tutulması... Aşk kapıdan girince mantık bacadan çıkarmış çünkü...
Diyorum ki: Ölü kuşlar için üzülme. Nefesleri yetmediğindendir düşüşleri göç yollarında. Nefesi yetenler bil ki döneceklerdir geri.Özlemle, sevgiyle.
Umutlar tükenmemeli. Umut garibin ekmeğinin katığı. Göçmen kuşların dönüşünü umut et. Diner gece ağrıların sevgili Volkan... Gece ağrılarıma hüzünlü bir şiir bulaştı... Kutluyorum...Sevgimle...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta