Ört üzerimi hüzün vakit gece.
Sancısı tutar birazdan anıların.
O eskimeyen şarkıyı çalar kemancılar.
Şimdi uzaklardasın.
Aldırma der; sokaktaki ihtiyar.
Sabah olur avunursun.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Gün geceye tutsak değildir... Ama hüzün için aynı şey denemez..
Geceyi sever, kendisi gibi yalnızdır çünkü geceler..
Sıra sabaha geldiğinde yeniden başlar unutkanlık. Unutmak, avunmaktır..
Güzel şiir.. Kutlarım Seçil Hanım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta