(Gecenin kıymetini bilmeyenlere...)
Gece uzundur, derin ve sessiz...
Yoğundur kahveler gibi
Sabahlamak için içtiğin,
Bazen gözlerim gibi uykusuzdur
Kimi zaman da gözlerin gibi mahmur...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta