muhanmmet faruk koca
Açamadım kapıları yüzüme kapandı hep,
Gidişlerinin ardında saklanan sır gibi,
Güneşimi kaybettim gölgem yitik,
Yalnızlığıma ağladığım günlerin çoğaldığı o gün gibi,
Şimdi kör bir kuyudayım sensiz
Yalnızlığımı yudumladığım sır gibi,
Seninleyim ey karanlık bir başıma,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta