Kör bir gecenin içinde; cevapsız suallerin sessizliği sarmışken 4 bir yanı,
Yeni bi günü söndürmüş; hüzünlü bakış. Ardında kalan,
yaralı bir kalp...
Anılarla avunmak tesellisi olmuşsa, umudun; Yaşamak neden? değişen yalnızca geçen zaman ve sensizlikse...
02.04.2003
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta