Gece zifir
Gece ıslak
Gece buzkırağı.
Ucuz fahişeler gibi
arsız,mutsuz...
Gece kıraç
Gece aç.
O gecenin içinde
Kendi yalnızlığında boğulmuş
Bir ben.
Sefaletimin
YOKSUNluğumun arifesinde,
Kaldırıyorum kadehimi,
Ölümcül gitmelere.
Nasıl büyük yaşadıysam sevdamı
Ölümümü de yaşayacağım öyle.
Ne tezat değil mi sevgili?
Nasıl bir çelişkidir bu?
ÖLÜMü YAŞAMak.
Biri sen varken olmuyor,
Diğeri sensiz.
Bu kadar yakınken sensizliğe
En gaddar ölümlerin
kahramanıyım şimdi.
Celladı oldum sevdamın
Affet sevgili!
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta