Yine bir fırtına yine bir hüzün
Bulutlarla çevrili gökyüzü simsiyah örtü sanki
Gece sessizliğini ve ürkütücülüğünü metheder gibi
Bende gece gibi sessiz yalnız ve ürpertici
Birbirlerine hasret kalmış iki sevgili gibi
Gece ile fırtına birleşti
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta