Karanlıklar içinde sessiz atarım adımlarımı
Kaçırırcasına alıp götürmek ister sert esen rüzgar
Korkularım tedirginleştirir gecenin ayazında
Düşünceler uzaklaşır soğuk eser rüzgar,kan kokusu burnumda
Hayat solmuş karanlığın varlığında
Çöpçü kediler saklanmış kuytulara
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular



