Birgün daha batıyor,
Bırakıp beni,
Birazdan çökecek üstüme,
Gecenin sessiz karası,
Taşırken geceler boyu çaresiz,
Gün, yarın yine doğacak! ...
Belki delecek karanlığı ziyası,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta