Gecenin en kuytu karanlığına oturmuş gökyüzüne bakıyorum
Aynı şehrin, aynı siyahında, ayrı kaldığım seni düşlüyorum.
Yıldızları kıskanıyorum,
Öylece yukarıdan güzel yüzünü aydınlatıp seni izleyen,
Ay’ı kıskanıyorum…
Yaradan’ın büyüklüğünü zikrediyorlar sana her göz kırpışlarında.
Ben ise yalnız karanlığına bakabiliyorum
Bir inadım kaldı eskiyip değişmeyen,
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım
Devamını Oku
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta