Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Sımsıcak güneşin değerini bilmek için, karanlık geceleri de yaşamak zorunda değil miyiz ? Yaşamın dialektik oluşunda yapılan her irdelemenin önümüze ikilem ve karşıtlık çıkardığını görüyoruz. Siz geceleri, karanlığı, düşünce ve sıkıntıları işlemişsiniz.. bunların karşıtı, aydınlık, mutluluk ve
yaşam sevinci olsa gerek.. yaşam ve onun dengesi.. İkisi de bizim..
Başarı dileklerimle..
biraz hüzünlenmiş misiniz ne ....taşlayan şiirlerinize alıştığımdan olacak bu şiirde boğazıma bir yumruk oturdu....selamlar sayın Eriçok..umutlarınız bol olsun..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta