Yalniz yürüdüğüm sokaklarda
Gecenin yarı aydınlığında gölgeni görürüm
Kendi gölgemin yaninda
Ellerim tutmak ister
Ellerim boşta kalır
Ozaman anlarım yokluğunun boşluğunu
Karanlığa kaçarım.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta