Gün doğmadan henüz geceye
Işıl ışıldı gökte yıldızlar
Sen düştün birden aklima
Düşlerle yoğruldum karanlığın içinde
Artık daha iyi görebiliyordum herşeyi
Ne dönüşün belliydi bana sabahın ilk ışıklarıyla
Ne de gerçekten sevebileceğin….!!
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta