Gömülende gün morararak derin sulara
oyar karanlık ağır ağır yaşamın gözlerin,
Çekilir börtü böcek suskun sığınaklara
kuşlar tüneklerine
karın boşluklarına açlar,
Başlar korkaklığın çapul egemenliği
ortasında yüreği kömür karası gecelerin!
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
