Gece Şiiri - Simya Nuran Aksoy Karakuş

​Gece
​Sükûnetin gizli ortağı gibisin
Sessizliği kendine yurt mu edindin?
Aydınlık çekilince uyanır özün
Saklı sayfalarda gezinen harfler gibisin

​Gece
Kim sığınsa sana kendini bulur
Bağrın yedi cihana açılan mâbed gibidir

​Gece Gece
Hangi seherden aldın bu koyu rengini?
Göğün alnına yıldız süren zifiri

​Leylim diye kirpiklere usulca dokunan
Rüzgârın sesini kıyılara bırakan

​Gece
Solgun yüzleri süsleyen örtü
Uzak kıyıları çağıran bülbül

​Gece
Hangi ufkun sesini içime bıraktın?

​Ettiğin yeminleri boz
Çöz sen de bağlandığın kaderi
Bırak da gece
Mürekkebin çoğalsın

​14.05.2026
s. 01.10