Gece Şiiri - Toska Si

Azı dişini kırdım hayatın.
Gecenin ortasına simidimi astım,
Susamlarla çiğ tuttu yapraklar.
Artık tümden kapatıyorum ellerimi,
Dualar kanatları ile avucumu okşar.

Bir gecenin ortasındayım.
Yanmış elmalar düşüyor kaldırımlara,
Kaldıramıyor hayalleri çınarlar,
Ve bunca çabaya bağlanmış ruhlar,
Usulca süzülüyor arşa.

Bir gecenin ortasındayım.
Sabahı yiyip bitirdim bir dilim ekmek peynirle. Bulutsuz günden sayısız hare düştü içime.
Dönüp dönüp bakıyorum,
Köhne köşedeki çökmüş kendime.
Kimsesiz çiçekler sahiplendirilir çöplere.

Bir gecenin ortasındayım.
İnkarlar aşmış radde yolunu.
Bir lafla yitti içimdeki kağnı öküzü.
İnfilak vakti kaybettiğim bedbaht şuurumu,
Aradığım bir gecenin ortasındayım.

Tuttum kağıdı kalemi uykuya,
Kelam orucu tuttum defalarca,
İlmek ilmek dokuduğum sayfaları,
Kapı önü paspası yaptım öylece.

Hiçbir şair bitirmezdi şiiri böylece.
Şair değildim zaten,
Sözlükten okuyan bir cahil sadece.