Gece Şiiri - Emrecan Aras

Gece zifirden dokunmuş bir kefendir,
Ruhum, sabaha varmaz bir seferdir.
Gönül ki susmuş, sevdadan bihaber,
Firakın elinde bir kırık enstrümandır.

Kalbimde menfurların izleri vardır,
Melun dostunsa kulaklar sağırdır.
Meyus gönlüm yokluğunda dardadır,
Dert ehli akşamdan hep bidardır.

Zaman, celalli bir divane gibi akar,
Yürek, senin uğruna durmadan atar.
Amiyane tabirle unutamam zinhar,
Sevdan oldu şiirlerime mazhar.

Sükutun kuytusunda, hayatlar mahvolur,
Dilhuneyim sayende, ümidim savrulur.
Bir çift göz ararım, ama kâinat kördür,
Kahve nazarına kanana, zindandır ömür.

Tenha bir cihandayım, varlığım naçar,
Hayal bile yeşermez, kalbim inkisar.
Bu fani ömür, viranelerle doludur,
Ve nihayet, yokluğunda son bulur.