ey gece,
sen güneşin susuzluğu
gündüzün ardından koştugu aşkı
sardın yine beni tüm sezsizliğinle
ışığın ne anlamı kalırdı sen olmasaydın
kim öğretirdi bana güvenli kuytuları
sözcüklerim senden yana
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta