Şimdi buğulu gözlerle bakıyorum fotoğrafına
Ellerime batıyor kırık çerçevendeki cam parçaları
Yüreğimi kanatıyor gülüşünün bana ait olmayışı
Islanıyor fotoğrafın gözyaşlarımla
Daha karanlık sanki bu gece
Ay daha az parlak, yıldızlar sönük
Gecenin verdiği o huzur, o sessizlik yok sanki
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Kaleminiz çok güzel, yeni şiirlerinizi merakla bekliyorum :)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta