Yürüyorum, gecenin en zifiri anında.
Hayallerimi çalan, hüzün sokağında.
Bir adam geliyor, elinde loş bir lamba.
Ne yapsam da çıkıyor karşıma bir anda.
Soruyor bana; hakikat mi dersin rüyana?
Kendimi kaybettim ne desem ki bu adama.
Zannetme diyor, habersiz mi ki yaradan sana.
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta