Yürüyorum, gecenin en zifiri anında.
Hayallerimi çalan, hüzün sokağında.
Bir adam geliyor, elinde loş bir lamba.
Ne yapsam da çıkıyor karşıma bir anda.
Soruyor bana; hakikat mi dersin rüyana?
Kendimi kaybettim ne desem ki bu adama.
Zannetme diyor, habersiz mi ki yaradan sana.
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta