Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Güzel bir şiir okudum kutlarım
Konuşmasını istediğimiz susarsa zaten insan otomatikman gece gibi sessiz kalır.
Ve ancak kendi kendine konuşur.
Güzel mısralarınızdan dolayı kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta