Saç tellerimin arasında renkler biriktirirken
Neydi bu simsiyah şimdi durup dururken
Kabullenmeli madem
Çırpınsak da dikiş tutturamazken.
Yukarı aktık hep,
Ondan belki
Yahut menderese meyletmekten
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Susuyoruz ve soluyor
saçlarımızın arasında biriken renkler
Kabullendik çoktan, ömrü tükeniyor
Çırpınsak da tutmuyor yüreğimize attığımız dikişler
Gülüyoruz kederden
Yaşıyoruz yalandan
Gece gibi karanlığa yürüyoruz
izimizi hiç kimseye belli etmeden.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta