Şimdi uyku vakti sabaha çıkar mı bu yolculuk
Pencereme vurgun sarmaşık, kıskanır korkuluk
Arsız ruhumun isyanıdır karanlığı gömen aydınlığa
Ve yeniden anlam bulur ölümü öldüren sonsuzluk...
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta