Bunları aklıma düştüğün sıradan bir gecede yazıyorum.
Evet,bu gece çok sıradandı.
Tam uykuya dalmak üzereyken,
Asılı kaldın hayal perdemde.
Dün gece olduğu gibi,
Her gece olacağı gibi…
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta