Zifiri karanlıkta yola düştüm tek başıma
Nefes aldıkça sol yanımda sendin büyüyen
Bir şehrin sokak lambalarını arıyor gözlerim
Çaresizliğin sembolü sanki yollar,
Gittikçe uzayan ve sonu görünmeyen.
Gün doğmayan soğuk gecelerde
Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Devamını Oku
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu




Güzel bir anlatım acılar insan-ı geliştirir ufkunu açar hayattan ders çıkartır...
Gece de insan-ı içine alır.... kimi zaman rahatlatır kimi zaman yoldaş olur...
Yüreğiniz sağolsun tebriklerimle ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta