Bir zamanlar seni beklediğim
o verandayı hatırlıyor musun?
Yaseminlerin ürkekçe koktuğu,
Ve rüzgârın yalnızlığa benzer bir sesi vardı.
Ben kravatımı gevşetip
Sana dair düşlere eğiliyordum.
Gözlerin… Şehir ışıkları gibi uzak,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta