Bazen şevkat dizeleri koyuyorum sen olan fikirlerime,
Seni yazdığım şiirlerde bir kediyi okşuyorum.
Aklım, kalbim hep parmak uçlarımda…
Sen, en düşülebilir kenarlarında dolaşıyorsun beynimin,
En keskin virajlarından dönüyorsun son hızla.
Yumuşak ve umursamazsın endişelerime inat.
Hayattasın yine. En sevdiğin gibi bi başınasın.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




belki bir çoğu bu şiiri es geçecek ama burada hakikaten emek var özveri var ve gerçek mana var imgeleme bombardımanından uzak ve arabeskliğin postmodern şekli ile karşımızda bence çok güzel bir şiir duruyor...
kutlarım
çok güzel ... tebrikler
çok güzel ... tebrikler
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta