Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Gün aşar, bir garip akşam çöker üstümüze.. Ama hiçbir şey için hiçbir zaman geç değildir ki...Yeter ki yaşayacak zamanın olsun, bir günü binlerce gün gibi yaşayabilecek yürekle beraber....
Kutluyorum sayın Birgül Kızılkaya....
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta