Ben hep seni ezberlerdim, seni okurdum, anlardım.
Yalnızlığı sevdiğini söylerdin mesela,
Oysa etrafın hep kalabalık olsun isterdin.
Hiç yemek seçmezdin belki ama;
Bebekleri doyuracak kadar az yerdin.
Ne kadar çok kıyafetin olursa olsun,
Sen yine de hep en sevdiğini giyerdin.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta