Geç Kaldın Şiiri - Hamit Atay

Geç Kaldın

Geç kaldın…
Bir mevsim geçti üstümden,
Yapraklar döküldü,
Rüzgâr aldı kokunu,
Yağmur susturdu adını penceremde.

Bir zamanlar ellerini arardı ellerim,
Şimdi ceplerimde soğuyan bir yalnızlık var.
Sözcükler bile yabancı artık,
Kalbim seni çağırmaktan yoruldu.

Geç kaldın sevgilim,
O tren çoktan kalktı bu şehirden.
Sen istasyonda hayalleriyle kalan,
Ben rayların altında ezilen bir umut oldum.

Bir şarkı gibiydik, yarım kaldı nakaratımız,
Bir fotoğraf gibiydik, soldu renklerimiz.
Ne çok bekledim bilsen,
Bir “özür” bile yeterdi belki,
Ama sen sessizliği seçtin, ben susmayı öğrendim.

Şimdi ne dönsen fayda var,
Ne gözlerim seni tanır,
Ne yüreğim eski yerinde durur.
Geç kaldın…
Ben çoktan unuttum seni,
Unutamadığımı bile unuttum.

Hamit Atay