Geç kaldık …
Gecemizi örten yorganları yaktık
Ses vermedik
Sevginin yokuşlarından çıkan gök mavi gözlere
İçimize attık
Saf ve temiz ruhumuzda dalgalanan düşlerimizi
Duygularımızın zincirlerini kıramadık
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Yüreklerimizdeki yangına dönen titreşimsel yalnızlık buğusunun girdabına düştüğümüz vakit, ya her şey bitmiştir ya da yeniden başlar hayat. Sevda ki, umudun hançerinin ucundaki zakkum yaprağına bulanmış iksirdir. Yaşayan umut olsun varsın, sevda olsun...
Yüreğinize sağlık çok güzel dızeler okudum....sevgiler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta