Gazzenin sesiz çığlığı Şiiri - Halim Cam ...

Gazenin sesiz çığlığı

​Filistin’e ateş düştü, ufuk kapkara duman,
Gazze’de candır ucuzlayan, paha biçilmez suyun!
Gözler mil çekilmiş kör, ümmet lal ve sağır,
Yetim feryatları arşta, dünya uykuda ağır;
Diz çöktü kelimeler, her cümle eksik, her laf yetersiz,

Ne desem, nasıl haykırsam... Bilmem ki, çaresiz!
​Bugün bu aczin elinden, kanla sulandı Aksa,
Bebeklerin yaşıdır akan, yer yerinden oynasa!
Bir kıyamet duasıdır şimdi dillerde kalan,
Katiller sürüsüne kalmaz bu dünya, hepsi yalan!

Söz bitti, hüküm sustu, bakışlar feresiz,
Ne desem, nereye baksam... Bilmem ki, çaresiz!
​Hani nerede o heybet, o Halid’in kılıcı?
Vehn sarmış ruhları, ölüm artık çok acı.
Siyonist çizmeleriyle uyandı yine toprak,

Gazze’de her bir yaprak, kandan birer bayrak!
Gözyaşı arşa değdi, gökler bile nefessiz,
Ne desem, kime yansam... Bilmem ki, çaresiz!
​Uyan ey Müslüman uyan! Sıra kapını çalmadan,
Kurtul artık bu derin, bu zehirli uykudan!

Senin bu zafiyetin düşmana cesaret veren,
Irak’tan Kudüs’e dek, kan gölüdür yeşeren!
BOP dedikleri hançer, kalbimize giren iz,
Ne desem, nasıl sussam... Bilmem ki, çaresiz!
​Bitmiyor katillerin o iştahlı öfkesi,

Pazarlık masasında mazlumun son nefesi.
Yeni planlar kurulur, yeni kıyımlar yolda,
Bedenler esir düşer, can kalmaz ki kolda!
Ne desem, kime gitsem... Bilmem ki, çaresiz!