Vicdanların sağırlaştığı topraklarda
Bir çocuğun masmavi uçurtmasına değiyor
Kin ve öfke taşıyan alev yüklü bombalar…
Kandiller sönüyor insanlığın kalbinde
Hüznü soluyor minareler günde beş vakit
Bir adım ötesine yetişmiyor yaralı çığlıklar
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta