Yüreğim kan ağlıyor.
Dinmiyor gözyaşlarım.
Birer birer düşerken,
Toprağa kardeşlerim.
Küçücük bedenlere,
Bombalar atıyorlar,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




inşallah.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta