Bir kaşık çorbaya hasret çocuklar.
Ne evleri var ne yatakları var.
Naylon çadırlarda şükrediyorlar.
Affeder mi bilmem bizi Gazze'li
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Gazzeli çocukların ahı dünyayı yakacak. Şiirinizi beğeniyle ve hüzünle okudum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta