Noel aÄŸaçlarınız bakıyor göğe
Onların şahadet parmaÄŸı
Çınlayan kan içinde
Göz kesilin biraz
Kesilin kulak
Bir füze de sizi boÄŸazlasın uykunuzda
Vicdanınıza baÄŸlayın ölüm uluyan köpekleri
Onlar ki insan eti yerler
Bir kundaÄŸa mezar taşı örtüp
Anne göğsündeki sütü çürütürler
Ey özgür düzen
Zeytin dalı giyinmiş vahşet
Ne çok hançer parmakların
Yerleşince toprak kın’a elleriniz
Hâlâ gençtir ölüdeki kan
Kokusunu duyunca sular yaşlanır
Her bir yandan boylanır can sesleri
Etinize çarpar da güneş sarsılır
Karşınıza dikilir yıktıÄŸınız mabet
Yine de geçmeyecek mi
İnsancıl rüzgâr kalbinizden
Nazım Hikmet
(Eliz Edebiyat$4"5$sayı,
Şubat 2009)
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta