Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Dilinize sağlık. Kefen görmekten korkardık çoğumuz. O tatlı masum bebekler çocuklar ölmeye değil sevilmeye layıktı. Hepimizin yüreğini yaktılar. Öbür dünyaları cennettir onların. İnşaallah gelecek nesiller bu dünyada güzel günler görür bir gün.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta