Ağzımdan mazot fışkırır benim, Ağzımdan kan!
Ölü bir çocuğu uyandırır gibi saçlarını titreten rüzgâr
Gel içimdeki devi de uyar!
Geride kaldı,
İncitmeyim diye yuvasındaki karıncayı
Ayaklarımı sırtıma astığım zamanlar.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta