Gazze Şiiri - Muhammed Bozbey

Adam kıyıda durdu. Karşısı o kadar yakındı ki isimlerini fısıldayabiliyordu: Hayfa, Kudüs, Gazze… Haritalarda bir çizgi, yüreğinde ise kapanmayan bir yara gibiydi. Eli uzansa değecekti; ama uzanmak yetmiyordu.
 Yürek yanıyor, göz doluyor, adım ise yerinde kalıyordu. O an anladı:
 Bazı mucizeler mesafeyle değil, imtihanla ölçülürdü. Ve insan, elinin yetmediği yerde
 başını göğe kaldırırdı.
 Çünkü hüküm,
 her zaman
 Allah Azze ve Celle’nindi.