çocukluğum,küçüklüğümü büyüttü benim
simit satarken hastane odalarında
kafamın üzerinde taşıdığım tepsi,
gazozlarımdı benim....
susamlar kalıncaya kadar tablada
ben dolaşırdım umut bekleyen yüreklerin arasında
eve dönerken
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta