Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Evet beni de 60 lı yıllara götürdünüz.Yıl 1966 ortaokula başladım,köyden ilk çıkışım.Aynı köyden arkadaşım dedi ki;bir gazoz içtim çok güzel.Gazozun adını ilk duyuyorum.Hangi dükkandan aldığını sorup o dükkana gittim.Gazoz isteyeceğim ama adını bir türlü getiremedim...Hayat gazoz sattırarak iyice belletti ya adını....Selamlar.
Gönül dostum, Bana çocukluğumu sundun. Ne güzel gazoz ağacının dibinde serinlemişim... Gönlüne sağlık ve serinlik...
Selamlar.
İsmailoğlu Mustafa YILMAZ
yaşım henüz geçkin değil ama benim çocukluğumda güzeldi be.
Bizimde gazozlarımız vardı,
rahatlıkla koşup oynadığımız sokaklarımız vardı,
anacığımın içi hep rahattı
üzülüyorum zamane çocuklarına hemde çok
yüreğinize sağlık
çocukluğuma döndüm sayenizde
Aysu
Kaleminize sağlık
Ahmet Ayaz
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta