Uzayıp gider Gazi caddesi sonsuzluğa
Bazen kucak açar yalnızlığa
Bazen yatak olur sılasız mahkumlara
El-aziz’in vazgeçilmez tutkusu
Taşır üzerinde binlerce insan
Kimi günahsız
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Keşke Gazi caddesi canlansa da sarılsa boynuna,dile gelse de bir dondurma ısmarlasa ve bu sevdalı kıza,sevdasını haykırsa...
Ne güzel samimi bir içten duygular...
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta