Ağlamayı bile bilmeyen
Sevmemiş sevilmeyen
Rüya bile görmeyen insanlardan
Usandım! !
Dinledikçe gördükçe duydukça
Sana sevgiler biriktiriyorum
Kalbimin dokunulmaz köşelerinde
Sana ben ümitler biriktiriyorum
Avuçlarımın içinde saklıyorum
Senden başkası olmasın diye
Aramızdaki bağları
Şimdi eylül...
Varsın ağaçlar kendi derdine düşsün.
Benim mevsimlerle görülecek hesabım yok.
Sen geçip giden hiçbir şeye benzemiyorsun.
Sonu gelmeyen düşlerim
Sürüklüyor peşinde mazide kalan izlerim
Ümitsiz bir gece gibiyim
Şu odamda dört duvar arasında
Yağmur damlaları vurur cama
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!