Çocuktum; bu gönül boştu, günüm gündü, hayat hoştu.
O yıllar ne güzel yaştı! Zamanlar hep güzel bildim.
Çocuk kalbim pür eğlence, oyun düşlerdi erkence.
Masal isterdi her gece, yalanlar hep güzel bildim.
Oyun dostum, evim dostum, bu minval onbeşe bastım.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Aruz vezninde bir gazel denemesi.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta